Kratki opis
S francuskoga prevela Lea Kovács
Roman Tragom Dore Maar objavljen je 2019. godine pri nakladničkoj kući Stock. Autorica Brigitte Benkemoun slučajno je, naime, došla do adresara Dore Maar iz 1951., skrivenog unutar rabljenog predmeta koji je kupila na internetu. Adresar je sadržavao imena i brojeve umjetnika i pjesnika kao što su Balthus, Braque, Brassaï i Breton itd. Pustolovna fotografkinja i strastvena slikarica Dora Maar nekoliko je godina bila i družica Pabla Picassa. Ona je fotografirala “Guernicu” kao rad u nastajanju, a on ju je naslikao kao “Ženu koja plače”, ikoničan prikaz stradanja civila u ratu. Benkemoun dešifrira podatke upisane u knjižicu, utvrđujući identitet i značaj tih tajnovitih i slavnih ljudi, da bi izgradila intiman i originalan portret same Dore Maar smješten u društveni i kulturni kontekst.
Izbjegavajući kronološki ili abecedni red, Benkemoun oblikuje vijugavu pripovijest u kojoj su poglavlja povezana slučajnim susretima i srodnim idejama. Pripovijeda o bitnim događajima iz Maarina života, uključujući kolaps i smrt njezine majke dok su se svađale telefonom. Njezin slom i psihijatrijsko liječenje kod Jacquesa Lacana obrađeni su s dosta detalja. Istodobno, vidimo njezin politički prijelaz slijeva nadesno, gdje se na koncu pretvara u blijedu verziju pobožne majke Francuskinje i antisemitskog oca Hrvata. Benkemoun s poprilično nesimpatije govori o starici u koju se Dora pretvorila: naime, dok je John Richardson opisuje kao "religioznog manijaka", Lacan njezinu zamjenu psihijatrijske terapije religioznom praksom vidi kao jedinu opciju opstanka: "Bilo je to ili Bog ili luđačka košulja."
Roman Je suis le carnet de Dora Maar nominiran je 2019. godine za nagradu Renaudot.
BRIGITTE BENKEMOUN francuska je spisateljica i novinarka rođena 1959. godine u alžirskom Oranu, a trenutačno živi na relaciji Pariz – Arles. Nakon što je dugo radila kao novinarka za Europe 1, radila je kao urednica televizijskih emisija s političkim temama u Francuskoj (France Inter1, Ripostes na France 5, Mots croisés na France 2, Nous ne sommes pas des anges i En aparté na Canal+) te kao suradnica u časopisu Zurban.
Sada se bavi pisanjem i organizacijom kulturnim događaja u vili Benkemoun u Arlesu, izgrađenu 1970. za njezine roditelje, koju je 2015. ministarstvo kulture uvrstilo na popis Baštine 20. stoljeća. Autorica je knjiga La petite fille sur la photo: la guerre d'Algérie à hauteur d'enfant (2012, Fayard), Albert le Magnifique (2016, Stock), Je suis le carnet de Dora Maar (2019, Stock), Sa vie pour Picasso: Marie-Thérèse Walter (2022, Stock).